Hapishane hayatına övgü

 

 

 

 

Bir Amerikan hapishanesi ile kendi çalışma şartlarını karşılaştıran bir Amerikalı:

 

 

 

 

Hapishanedekilere her gün üç öğün ücretsiz yemek verilir.
Bana işyerinde sadece bir öğün yemek verilir, onun da parasını ben öderim.

Hapishanedekiler günlerinin çoğunu 8x10 m2'lik hücrelerde geçirir.
Ben işyerinde zamanımın çoğunu 6x6 m2'lik bir yerde geçiriyorum.

Hapishanede iyi davrananları açık havaya çıkarmakla ödüllendirirler.
Ben işyerinde iyi davranırsam bana daha çok iş yaptırırlar.

Hapishanedekiler üzerine adları işlenmiş bir elbiseyle dolaşırlar.
Ben işyerinde kartımı boynuma asmak zorundayım.

Hapishanede kıyafet yönetmeliği vardır, ama elbiseyi onlar verir.
İşyerinde de kıyafet yönetmeliği vardır, ama kendi elbiselerimi kendim almak zorundayım.

Hapishanede bir gardiyan onlar için kapıyı kilitler ve açar.
İşyerinde kapıdan geçmek için kartımı kullanmak zorundayım.

Hapishanede TV seyredip oyun oynayabilirler.
İşyerinde TV seyreder ve oyun oynarsam beni işten atarlar.

Hapishanedekileri yeni bir meslek öğrenmeleri için teşvik ederler.
Ben bunu ancak kendime ait boş vakitlerimde yapabilirim.

Hapishanedekiler jimnastik salonunu istedikleri zaman kullanabilirler.
Ben bunu ancak kendime ait boş vakitlerimde yapabilirim.

Hapishanedekiler ne zaman isterlerse uyuyabilirler.
Ben işyerinde uyursam kovulurum.

Hapishanedekiler hiç bir ücret ödemeden muayene ve tedavi olabilirler.
Ben muayene ve tedavi için bir şeyler ödemek zorundayım.

Hapishanedekilerin bütün giderleri vergi ödeyenler tarafından karşılanır.
Ben masraflarımı karşılayabilmek ve vergi ödemek için çalışırım.